جالبه که بعضی آدم‌ها سال‌ها با سایه‌ی خودشون می‌جنگن، بعد آخرش فکر می‌کنن دارن درباره بقیه حرف می‌زنن.از تنهایی می‌گن، از شکست می‌گن، از گم شدن می‌گن، از خستگی می‌گن؛ بعد وسطش چند نفر دیگه رو مقصر معرفی می‌کنن تا داستان قشنگ‌تر به نظر برسه.حقیقت اینه که سخت‌ترین دشمن هر آدمی معمولاً آدم‌های بی‌استعداد یا بی‌فکر نیستند؛ بلکه نسخه‌ای از خودشه که هر روز می‌بینه و دوست نداره قبولش کنه.بعضی‌ها دنبال موفقیت‌اند، بعضی‌ها دنبال خوشبختی؛ اما بعضی‌ها هنوز آن‌قدر درگیر جنگ با خودشان هستند که هر جا نگاه می‌کنند، دشمن می‌بینند.مشکل از دنیا نیست وقتی تمام تیرهایت به سمت دیگران است اما تمام زخم‌ها روی خودت مانده.