آدمها معمولاً از حقیقت فرار نمیکنند چون نمیتوانند آن را تحمل کنند؛ از حقیقت فرار میکنند چون بعد از پذیرفتنش دیگر بهانهای باقی نمیماند. تا وقتی مقصر بیرون از ما باشد، امید داریم بدون تغییر کردن نجات پیدا کنیم. اما لحظهای که سهم خودمان را ببینیم، راهی جز تغییر نمیماند.